Mijn eerste stagedag op Malta

Gepubliceerd op 22 maart 2021 om 14:43

Wanneer ik mijn ogen open, komt door het douchegordijn de ochtendzon al naar binnen wat mijn hele kamer verlicht. (Ja, je leest het goed er hangt een douchegordijn in mijn slaapkamer en inderdaad dat houdt geen licht tegen.) Ik word met gemengde gevoelens wakker aangezien het vandaag een spannende dag is. Ik ga voor het eerst kennismaken op mijn stageplaats in een land waar ik nog maar 1 volledige dag heb beleefd. Wanneer ik mij heb klaargemaakt en wat heb gegeten loop ik naar de bushalte aan de andere kant van de weg. Met de 1 euro 50 aan bij elkaar gesprokkelde muntjes betaal ik de chauffeur en ga ik in de drukke bus zitten die hobbelig vooruitkomt. 

 

Met Google Maps geopend op mijn telefoon stap ik een half uurtje later de bus uit. Ik zou met een paar minuutjes lopen voor de deur van het bedrijf moeten staan. Maar ik heb echt geen idee waar ik ben. Ik loop meerdere keren de schuinoplopende straat op en neer maar nummer 1020 lijkt nergens te bekennen. Nadat ik nog eens het verkeerde terrein ben opgelopen, bel ik naar het algemene nummer van het bedrijf. Na 10 minuten aan miscommunicatie en een hoop onbegrijpelijke uitleg ben ik nog niet veel wijzer en hang ik uiteindelijk maar weer op. Een tijdje later valt m’n oog op een klein stickertje aan de zijkant van een deur met een intercom. Hier moet ik zijn. Tussen de bouwvakkers door loop ik de trappen op tot ik op de tweede verdieping ben. Ik probeer de deur te openen, maar dat lukt niet en ook een bel is nergens te bekennen. Na wat gesjor aan de deur doet uiteindelijk iemand op afstand de deur open. Ik kom in een grote ruimte terecht met overal om mij heen mensen die achter hun bureau aan het werk zijn. Niemand kijkt op of om en ik lijk haast wel onzichtbaar voor ze.

Terwijl ik geen idee heb waar ik ben beland, probeer ik contact te maken met een van de werknemers. Ik leg uit dat dit mijn eerste stagedag is en naar wie ik op zoek ben. Ze vertelt dat mijn stagebegeleider niet aanwezig is en wijst me een bureau aan waar ik kan gaan zitten. Aan dat bureau, wat meer lijkt te dienen als een verzamelplek voor spullen, wacht ik vervolgens tot mijn stagebegeleider aanwezig is. Pas een paar uur later komt hij binnen, geeft mij een hand, stelt zich voor en duikt achter zijn computer. Hm oké, dat ging heel erg snel en ik heb geen idee hoe nu verder… Ik heb ondertussen al wel de opdracht gekregen van zijn collega om een banner te gaan ontwerpen. Ik vind het maar moeilijk om geconcentreerd aan het werk te gaan en mijn creativiteit is ook ver te zoeken. Ik ben in de war en voel me wat ongemakkelijk tussen de mannen waarvan ik geen idee heb wie ze zijn.

 

Aan het einde van de dag zitten mijn georganiseerde stageformulieren en vragenlijst nog steeds netjes in mijn tas. Ik weet niet zo goed waar ik aan toe ben en vraag mijn stagebegeleider morgen om wat tijd zodat ik vragen kan stellen. Ik kom er al snel achter dat afspraken hier in Malta heel anders werken dan in Nederland aangezien hij het de volgende dag alweer lijkt te zijn vergeten. Het zal even wennen worden aan de Maltese mentaliteit en ook zal ik wat meer geduld moeten hebben dan in een Nederlands bedrijf.

Na een lange en vermoeiende dag vol met indrukken kom ik heel moe thuis. Het was een spannende en onwennige dag BUT I SURVIVED en op naar de volgende!

 

Na mijn buitenlandse stage in Malta en een project in Spanje wil ik niets anders meer dan op
avontuur gaan in het buitenland. Iedere maand neem ik je graag mee in een persoonlijk reisavontuur
als student waarmee ik je hoop te inspireren. Je kan mij vinden via Instagram Liefs, Sibel


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.