Malta in kerstsfeer

Gepubliceerd op 1 januari 2021 om 13:47

Mijn allereerste echte ultieme geluksmoment weet ik nog zo goed. Het is een bijzonder moment waarin ik je graag meeneem. Na een lange vermoeiende stagedag stap ik, zoals ik vaker doe, een paar haltes eerder, de overvolle bus uit om nog een stukje naar huis te kunnen lopen. Ik probeer mij tussen de auto’s door te manoeuvreren die zich toeterend en vol ongeduld langzaam door de straten bewegen. Terwijl ik met mijn kerstmuziek aan over de smalle stoep loop, neem ik in mij op wat er allemaal gebeurt. Zo gooit een oude dame zichzelf zonder pardon tussen de auto’s, duwt een moeder haar dubbele kinderwagen over de hobbelige straat waar de stoep is opgehouden te bestaan en proberen er twee grote bussen elkaar te passeren in de daarvoor veel te smalle en drukke straat. 

 

''Ik heb het gevoel de wereld aan te kunnen''

Terwijl de mensen om mij heen zich vermoeid en chagrijnig naar huis verplaatsen, loop ik lachend met een warm en gevuld gevoel onder de kerstverlichting door. Op dat moment realiseer ik mij hoe ontzettend blij ik ben om hier, nu, op dit moment te lopen. Ik heb het gevoel de wereld aan te kunnen in een land waar ik nog maar een paar weken woon. Ik voel mij sterk en onafhankelijk. Ik heb het gevoel niemand nodig te hebben. Misschien juist daarom, waardeer ik nu nog meer de lieve mensen om mij heen, waar ik al een mooie band mee heb kunnen opbouwen. Ik voel mij gewoon echt gelukkig. Omdat ik van dit moment met mijzelf nog geen afscheid wil nemen, loop ik nog een extra rondje. Onderweg doe ik nog een boodschapje en wanneer ik in mijn eigen straat aankom, blijf ik nog even staan. Ik zet mijn leukste kerstnummer op repeat en probeer stil te staan bij dit moment. Vervolgens draai ik de deur van mijn huis open, wat gevolgd wordt door het vertrouwde geluid van de dichtvallende deur. Ik woon in een studentenhuis die ik deel met studenten uit Finland, Portugal, Turkije, Italië en Nederland, waarbij ik mij al vanaf het eerste moment thuis voel. Hoe lang mijn stagedag soms ook kan voelen, ik ben altijd blij om te weten dat ik ‘s avonds echt thuis kan komen.

 

‘’Kerstmuziek danst de boxen uit''

Deze decembermaand was ik het liefst te vinden in Valletta, de hoofdstad van Malta. De plek waar de kerstsfeer op en top aanwezig is. Wanneer je dan met de bus in Valletta aankomt word je gelijk verwelkomt door de kerstmuziek die de boxen uit dansen. Achter de verlichte palmbomen kijk je gelijk tegen de gezellige kerstkraampjes aan waar je de lekkerste crêpes kan eten. Op het plein zie je jong en oud wankelen op schaatsen, lopen er blije kinderen rond met lolly’s en worden er veel foto’s gemaakt bij de grote verlichte kerstboom. De ene dag drink ik samen met een andere stagiaire glühwein in de skihut en halen we een hotdog bij de eetkraampjes. De andere dag zit ik in het reuzenrad of doe ik samen met huisgenoten pirouetten door de winkelstraat. Geen dag is hetzelfde en dat maakt het voor mij nou juist zo ontzettend leuk. Vaak weet ik van tevoren niet wat de dag mij gaat brengen en komen er zomaar spontane plannen op mijn pad. Zo wandel ik de ene keer langs de kliffen en de andere keer kom ik met een groep Fransen in een klein barretje terecht. 

 

Deze eerste volle maand in Malta heeft mij zoveel gebracht. Ik heb mijzelf nog beter leren kennen en ik voelde mij sterker dan ooit. 



Na mijn buitenlandse stage in Malta en een project in Spanje wil ik niets anders meer dan op
avontuur gaan in het buitenland. Iedere maand neem ik je graag mee in een persoonlijk reisavontuur
als student waarmee ik je hoop te inspireren. Je kan mij vinden via Instagram Liefs, Sibel


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Sandra
6 maanden geleden

Wat een mooie ervaring & inspirerend verhaal!

Michelle
5 maanden geleden

Wat mooi geschreven!