Voluntourism in Malawi

Gepubliceerd op 15 februari 2021 om 00:42

Voluntourism - het wordt een beetje als ‘vies’ woord gezien tegenwoordig. Een mix tussen volunteering en tourism. Vrijwilligerstoerisme dus, vaak om de ‘arme kindjes in Afrika’ even te gaan helpen. Dat de rijke mensen uit het westen even komen vertellen hoe ze het beter kunnen doen. Ofja, dat is hoe sommigen er nu over denken. Een paar jaar geleden was het nog niet zo’n beladen onderwerp, haalde ik vierduizend euro op en stapte zelf in het vliegtuig naar Malawi met 19 andere jongeren. 

 

In dat vliegtuig was ik trouwens jarig. Sweet sixteen in de lucht! En toen we (na 9 uur in een hobbelig autootje) bij ons hostel aankwamen, hadden ze iets gemaakt dat op een chocoladetaart leek. Zo lief! Een heel fijn welkom in het centraal-Afrikaanse land. In totaal reisden we drie weken rond om vier grote projecten te bezoeken. Dit waren elk een soort communities waarbij alle basisvoorzieningen werden geregeld in een dorp. Zo hebben we waterputten en huizen helpen bouwen, maar ook ouderen geholpen en basisschoolkindjes een Engelse les gegeven. Het was super inspirerend om te zien hoe gelukkig mensen kunnen zijn met zo weinig spullen en afleiding. En hoe dankbaar ze voor alles zijn. Eerlijk gezegd was het op die leeftijd nogal heftig om allemaal te verwerken, maar ik ben heel blij dat ik die kans heb gehad.

Voor sommige kinderen waren we de eerste blanken die ze ooit zagen. Een heel mooi moment dat ik nooit zal vergeten begon nogal klunzig: ik had mijn voet kapot gestoten aan een steentje tijdens het lopen. Kan gebeuren, maar in het stoffige zand wil je daar wel een pleister op hebben. Sarah, onze lokale begeleidster, nam me dus even mee naar een dorpje in de buurt. Er stonden kinderen van achter de deur te kijken, ze renden naar elkaar toe en riepen ‘azungu! azungu!’ Dat is dus Chichewa voor ‘blanken’ haha. Toen ik ergens ging zitten, durfden er een paar dichterbij te komen. Ze pakten mijn hand vast en wreven voorzichtig over mijn arm heen, om vervolgens op hun eigen hand te kijken of ik niet wit afgaf. Ze geloofden niet dat huid er echt zo uit kon zien! Als ik dan de binnenkant van mijn handen liet zien en die naast die van hun hield, was het al helemaal mooi. Onze handpalmen zagen er namelijk wel hetzelfde uit. 

 

Of vrijwilligerswerk op die manier heel goed is weet ik niet. Maar wel heeft het onze groep (jonge, ondernemende mensen met allemaal grote kennissenkringen) heel bewust gemaakt. Dus via ons zal het altijd impact blijven maken. Ik heb het bedrag trouwens overgemaakt aan een noodfonds. Net nadat we weg waren, was er een grote overstroming waardoor twee van de communities zoveel schade en doden hadden, dat ze er zelf niet meer bovenop konden komen. Voor tweeduizend euro konden ze 73 gezinnen een noodpakket geven en een halve basisschool financieren. Inclusief 5 jaar aan docenten en lesmateriaal. Geld is daar veel waard. Hopelijk hebben we er meer gebracht dan dat we ze af hebben genomen. De bedoelingen waren in ieder geval goed. 

 

Mocht je willen doneren aan Malawi, dan kan dat hier

 

Marieke is storyteller en projectontwikkelaar op het gebied van agrifood en rurale bestemmingen. Voor haar opdrachten voor voedselproducenten en reisbureaus mag ze veel moois van de wereld zien. Ze gelooft dat vertellen over goede voorbeelden en bijzondere initiatieven kan zorgen dat anderen ook makkelijker innoveren. Want als zij het duurzamer kunnen, kunnen wij dat toch ook? 

 

Volg Marieke op Instagram: @mariekeschoutencom of kijk op haar website www.mariekeschouten.com


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.