Mensen ontmoeten als solo reiziger (in Costa Rica)

Gepubliceerd op 28 december 2020 om 00:18

Vroeger was ik best bang voor nieuwe mensen. Al helemaal als het groepen waren die elkaar al kenden en waar ik dan als nieuwe bij kwam. Toen mijn buitenlandstage naar Costa Rica was bevestigd, was ik natuurlijk dolgelukkig. Maar ik vond het dood- en doodeng. Want hoe werken hostels? En hoe ontmoet je leuke mensen? 

 

Ik werd meteen in het diepe gegooid; van tevoren wist ik niet waar mijn verblijf zou zijn. Het plan was om tussen meerdere hostels in de hoofdstad te gaan hoppen voor telkens een week en tussendoor ging ik drie keer een week naar een gastgezin op een nieuwe bestemming van het reisbureau. In totaal zou dit drie maanden vullen, goed te doen toch? En toen kwam ik dus aan in het eerste hostel in Los Yoses. Een gemengde 8-persoons kamer met van die mooie kluizen onder het onderste bed gebouwd. Buiten was het heerlijk en met super mooi uitzicht op de stad, mijn twee kamergenootjes waren een beetje apart maar wel gezellig. Alleen gingen ze na een dag al weg. En daar was ik niet op voorbereid.

Het ding in San José (de hoofdstad van Costa Rica) is dat het niet populair is onder toeristen. Mensen komen naar het land voor de natuur of het strand, de hoofdstad is alleen interessant door het vliegveld. Bijna iedereen die ik daar ontmoette, was er maar voor een of twee dagen en ik voor bijna 90. Dat was dus een heel mooie oefening om over mijn sociale angst heen te komen ;) Elke dag ontmoette ik interessante nieuwe reizigers. Met sommigen heb ik nog steeds contact en we hebben zelfs een reünie gehad! Er was een klein groepje (Dan, Ina en Sofia) met wie we spontaan een roadtrip besloten te doen. In vier dagen tijd reed onze huurauto het halve land door, zagen we een luiaard die voor onze ogen uit een boom viel, gingen we surfen bij een zwart strand en vonden op de bonnefooi de mooiste overnachtingsplekken. Maar ook in het vliegtuig ontmoette ik Baba, een Nigeriaanse ondernemer die ik over een maand weer op ga zoeken. 

 

 

Ben dus vooral niet bang om het gesprek aan te gaan, het is het zo waard! Je merkt vanzelf of mensen ervoor open staan en als ze meer behoefte hebben aan wat tijd voor zichzelf is dat ook helemaal oké. Dat ligt niet aan jou ;) Vraag bijvoorbeeld of iemand zin heeft om mee op zoek te gaan naar die ene highlight, of bijvoorbeeld ook nog moet eten. En wie weet welke leuke gesprekken daaruit gaan komen. Want de kans is groot dat die ander ook net op zoek is naar een eetmaatje. 

 

Pura vida! 

 

Marieke is storyteller en projectontwikkelaar op het gebied van agrifood en rurale bestemmingen. Voor haar opdrachten voor voedselproducenten en reisbureaus mag ze veel moois van de wereld zien. Ze gelooft dat vertellen over goede voorbeelden en bijzondere initiatieven kan zorgen dat anderen ook makkelijker innoveren. Want als zij het duurzamer kunnen, kunnen wij dat toch ook? 

 

Volg Marieke op Instagram: @mariekeschoutencom of kijk op haar website www.mariekeschouten.com


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.